پشت هیچستانم

به سراغ من اگر می‌آیید،
پشت هیچستانم.

پشت هیچستان جایی است.
پشت هیچستان رگ‌های هوا، پر قاصدهایی است
که خبر می‌آرند، از گل واشده دورترین بوته خاک.
روی شن‌ها هم، نقش‌های سم اسبان سواران ظریفی است که صبح
به سر تپه معراج شقایق رفتند.
پشت هیچستان، چتر خواهش باز است:
تا نسیم عطشی در بن برگی بدود،
زنگ باران به صدا می‌آید.
آدم این‌جا تنهاست
و در این تنهایی، سایه نارونی تا ابدیت جاری است.

به سراغ من اگر می‌آیید،
نرم و آهسته بیایید، مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من.

/ 2 نظر / 8 بازدید
علی جووووووون

سلام ببخشید اگه دیر جواب دادم... من دیر به دیر میرم تو وبلاگم... چون بازدید کننده نداره... عوضش عضو این سایتم/اینم لینکم/ http://negarkhaneh.ir/profile.aspx?profile=aliaskarifar اهل خوندن هم نیستم/بیا ببینمت/اونجا کارای کاملتری دارم

میـــــــــــــرا راد

نخیرم! من میخوام تنهاییت رو ترک بردارونم! تازشم میخوام بشکونمش! مگه میشه دوستای من تنها باشن؟!! مگه من مردم؟!!! تازشم امروز میآپم دوستم [ماچ]